21-11-2022
Strip Tease door Jos van Waterschoot
Stolp

Daniel Odija & Wojciech Stefaniec – Stolp. Scratch Books, 2022. 116 pagina’s. € 29,95

Stolp is een vereenzaamde man die leeft in de stad Bardo. Daar is zich een ramp aan het voltrekken. De mensen kunnen zich niet meer voortplanten. Ze leven op pillen die tevens hun emoties sturen en deels als drugs functioneren. Het lijkt doelgericht van de overheid, om de mensen eronder te houden. Hier en daar kom je nog oude mensen tegen die zich vaag herinneren in hun prille jeugd iets ‘echts’ gegeten, gekauwd te hebben. Maar die herinnering is vervaagd. Stolp verloor zijn vrouw Rita een aantal jaren geleden. Hij leeft nu als jager, spoort verloren geraakte kinderen op. Kinderen zijn een zeldzaamheid geworden in een wereld waar voortplanting een staatszaak geworden is. Stolp staat dan ook in contact met dokter Maind, de arts/wetenschapper die experimenteert met klonen maar ook met daadwerkelijke voortplanting. Al gebeurt dat in het diepste geheim in laboratoria waar alleen klonen van Maind rondlopen. De grote leider heeft inmiddels alleen voor orde en rust te zorgen. Hij probeert het volk rustig te houden door het verstrekken van pillen en vermaak, brood en spelen zo u wilt, want er is feitelijk niets veranderd in méér dan twee millenia van ouderwetse overheidscontrole. Stolp is bevriend met een heel beroemde artiest, Rege. Rege is een hermafrodiet, een tweeslachtige die in zijn blootje op het podium shows weggeeft en liedjes zingt die men massaal mee kan zingen. Maar terwijl Stolp aan de ene kant een trouwe dienaar van de overheid lijkt, denkt hij veel na over zijn verlies, de wereld waarin hij leeft, het leven dat hem en alle andere mensen wordt opgelegd. En af en toe wijkt hij van de uitgetekende lijn af. Dat kost hem naar het einde van het boek toe dan ook één van zijn handen. Maar dat lijkt hem toch niet fundamenteel te veranderen.

Stolp is een nachtmerrie, een apocalyptische graphic novel die naar en indringend is door de beelden, de kleuren, het vele zwart, de insecten die geregeld uit alle gaten in hoofden kruipen, of lijken te kruipen, want de helft van wat je voorgeschoteld krijgt is hallucinatie. De wereld gaat naar de verdoemenis, gesymboliseerd door de steeds fellere hoestbuien van Stolp waarbij je steeds zijn aangetaste longen in beeld krijgt. Nee, een fijn boek is het niet, maar het grijpt je wel bij je lurven.