Philippe Nihoul & Fabio Mantovani – Bloedkoninginnen. Boudica, de Keltische furie, deel 2. Daedalus, 2025. 56 pagina’s. € 24,50

Het is 42 na Christus en de Romeinse keizer Claudius heeft flinke delen van de Britse eilanden weten te veroveren. De Britten zijn blijvend verdeeld, sommige stammen drijven al handel met de Romeinen sinds de komst van Caesar, andere blijven zich verzetten tegen samenwerking. Maar deze splijtzwam maakt het voor de Romeinen wel gemakkelijker en gestaag begint men aan de onderwerping van Brittannië. Een van de stammen die handel drijven met de Romeinen zijn de Icenen. Hun leider is Antedios en die heeft een dochter, Boudica (wat Keltisch is voor ‘overwinning’). Zij is priesteres van de godin Andraste. Omdat ze priesteres is, geniet ze aanzien. Maar ook haar visioenen geven haar enige bekendheid, visioenen die nogal zwartgallig zijn voor de Britten. Van druïden en andere opstandelingen hoort ze verhalen die ook niet wijzen op glorieuze toekomst. Ze is getrouwd met Prasutagos en ze hebben twee kinderen. Haar ontmoeting met een van de opstandelingenleiders, Caratacos, zette haar nog meer aan het denken over de toekomst van haar land en volk. Langzaamaan begint Boudica te geloven dat de samenwerking met de Romeinen niet veel goeds zal brengen. Als dan Publius Ostorius Scapula de nieuwe Romeinse gouverneur wordt, slaat de stemming snel om. Hij is uit op algehele onderwerping en anders vernietiging van de Britten. De Icenen keren zich nu ook tegen de Romeinen vanwege de draconische belastingen, maar Antedios komt dan al snel om. Prasutagos wordt gevangen genomen bij de gevechten en wordt voor Scapula geleid. Die stuurt hem met voorwaarden naar huis, maar als Prasutagos terugkeert met Boudica samen om de voorwaarden te accepteren, is Scapula alweer een stapje verder. Hij eist absolute onderwerping. Als dan ook nog Caratacos verslagen en gevangen wordt, en naar Rome gestuurd, lijken de Britten verslagen. En dan grijpt Nero de macht in Rome.

Bloedkoninginnen is een nogal agressieve titel voor een historische reeks die aardig overeenkomt met de historische werkelijkheid. Hoewel de verhalen vanzelfsprekend ook op de persoon geschreven en dus gedramatiseerd zijn. Dat laat onverlet dat ze over het algemeen goed in elkaar zitten, zo ook in dit geval. Alweer een koningin aan de vergetelheid ontrukt.