Mansoureh Kamari – De lijnen die mijn lichaam tekenen. Standaard Uitgeverij, 2026. 200 pagina’s. € 29,99

Mansoureh Kamari is een Iraanse kunstenares/stripmaakster. Dit boek beschrijft haar emancipatie, als vrouw, als Iranese en als kunstenaar. Terwijl ze zich tijdens tekencursus als naaktmodel op papier laat vastleggen, denkt ze terug aan haar jeugd in Teheran en aan de wetten die het leven van een vrouw onmogelijk maken. Van een vrouw wordt verwacht dat zij zich bedekt, niet opvalt, terughoudend is. Aanvankelijk probeert ze dat als meisje ook te zijn. Maar naarmate ze ouder wordt en op straat en op het werk wordt benaderd door mannen die haar allerlei vuiligheid in het oor fluisteren, aan haar zitten en haar onzedelijke voorstellen doen, groeit haar innerlijke verzet tegen deze situatie. Ze wil, net als mannen, vrij zijn om te kiezen wat ze wil en met wie ze wil samen zijn. Alles in de opvoeding van meisjes spreekt dat tegen. Als kind ben je het bezit van je vader en als hij vindt dat je iets verkeerd doet in zijn ogen, mag, ja, moet hij je straffen en dat kan betekenen dat hij je zelfs kan vermoorden als hij dat nodig acht. Haar eigen vader was een bullebak, hij sloeg haar en waarschijnlijk ook zijn vrouw. Mansoureh zag haar moeder vrijwel elke dag huilen, haar huwelijk had haar tot een slavin gemaakt van haar man en het gezin. Misschien voelde haar moeder dezelfde vrijheidsdrang, maar droeg ze haar lot. Mansoureh besluit anders en als ze verliefd wordt loopt dat onmiddellijk mis, ze wordt zwanger. Hoewel we over het lot van die zwangerschap als lezer verder weinig vernemen, is het wel het moment om haar vaderland te ontvluchten. Ze komt in West-Europa (Parijs?) terecht waar ze een kunstopleiding doet. Een documentairemaakster wil vervolgens een film over haar maken, maar de camera maakt Mansoureh onzeker en doet haar de vragen stellen aan zichzelf die in dit boek naar voren komen.

De lijnen die mijn lichaam tekenen is een feministische graphic novel, een boek over emancipatie van een vrouwelijk individu als pars pro toto voor het vrouwelijke deel van de Iraanse bevolking. Helaas zullen ze het daar niet snel te lezen krijgen. Maar voor ons westerse lezers is het goed nog eens te weten wat het lot van een vrouw in Iran is.