Florence Lebonvallet & Daniel Casanave – De man die bomen plantte. Naar het werk van Jean Giono. Standaard Uitgeverij, 2026. 176 pagina’s. € 35,-
In dit boek verhaalt de naamloze verteller over de meeste bijzondere man die hij ooit in zijn leven ontmoette, Elzéard Bouffier. Deze eenvoudige herder ontmoette hij enkele jaren voor de Eerste Wereldoorlog in het gebied waar de Alpen overgaan in de Provence. Dat gebied was in die tijd behoorlijk desolaat. Het heuvelachtige landschap kenmerkte zich erdoor nauwelijks begroeid te zijn, enkel struiken en grasvlaktes, geen bomen. De verteller maakt er een lange wandeltocht en raakt door zijn water heen. In de verlaten dorpen die hij tegenkomt vindt hij niets en hij krijgt het een beetje benauwd, totdat hij op een helling een herder gewaar wordt die daar met zijn kudde rondtrekt. De herder blijkt Elzéard Bouffier te heten. Hij neemt de wandelaar mee naar zijn huisje en geeft hem eten en drinken. Omdat het eerstvolgende dorp anderhalve dag lopen verderop ligt, blijft de wandelaar overnachten. De volgende ochtend trekken hij en de herder samen de bergen in. Daar begint de herder de eikels die hij de avond tevoren zorgvuldig selecteerde, in de grond te stoppen. Hij is van plan de kale vlakte die hij bewoond met bomen te beplanten. Behalve eiken, plant hij ook beuken en berken, elke soort in het gebied dat het best bij de soort past. De wandelaar komt in de jaren erna nauwelijks ergens, vanwege de oorlog. Maar als hij een jaar ná de oorlog weer eens die kant opgaat, treft hij een geheel ander landschap aan. Overal groeien jonge bomen, er zijn volop insecten, vogels en zoogdieren. Vanaf dat moment bezoekt de verteller zijn vriend Elzéard jaarlijks, en bij diens dood in 1947 is het landschap totaal verandert en wordt het weer volop bewoond. De ijver van één man die overal bomen ging planten, heeft het land totaal veranderd.
Dit verhaal bevat weinig woorden, maar Casanave roept met zijn beelden zóveel op, dat tekst achterwege kan blijven. Het is betoverend mooi stripverhaal waarvan je het betreurt dat je het uit hebt. De man die bomen plantte is van zeldzame klasse.
