Erik Kriek - De totale Kriek. Concerto Books, 2026. 488 pagina’s. € 49,99

Ik herinner me als de dag van gisteren een toespraak die Kees Kousemaker hield bij de opening van een tentoonstelling over het werk van Erik Kriek in galerie Lambiek in de Kerkstraat. Dat wil zeggen, ik herinner me de toespraak als geheel niet zo, maar wel het einde waarop hij zijn vuist balde en in navolging van Joseph Goebbels riep: Wollt ihr den totalen Kriek? Waar Goebbels in 1943 doelde op een totale oorlog waarbij alles en iedereen in het land zich diende te wijden aan de oorlog, zo doelde Kees uiteraard op het verzamelen van het werk van Erik Kriek. Ik vermoed dat Kriek zelf, maar misschien was het ook wel Hansje Joustra, zich die toespraak herinnerde toen het idee voor dit boek opkwam. Dat was overigens een aantal jaren geleden en Joustra wilde toen eerst Voldongen maken, een lijvig boek met een overzicht van het werk van Peter van Dongen. Maar Kriek stond als tweede op het lijstje van Joustra en zo is dat dan nu geschied. Bijna 500 pagina’s illustraties, tekeningen, linoleumsneden, affiches en strippagina’s. Vrijwel zonder begeleidende teksten, want dat heeft het niet nodig. De paar tekstpagina’s die het boek bevat waarop lovende woorden te lezen zijn van vrienden en bewonderaars, maar ook van Kriek zelf, zijn nu eilandjes geworden in boek vol beeld, eilandjes waar je even op adem kunt komen. Want wat voor boek is dit?! Ik putte bij Van Dongen al uit in superlatieven, maar dit verdient minimaal eenzelfde loftuiting. Ik ga niet opsommen wat de lezer allemaal gaat zien, het is simpelweg te veel om op te noemen. Te veel, maar nog steeds niet alles, zoals Kriek in zijn tekst betoogt, Dan zou hij wel drie of vier van dit soort boeken kunnen vullen. En dan zeg ik: hier ligt een mooie taak voor wie dan ook, maar doe het, ooit. In dit boek het werk dat verscheen in verschillende kranten, bladen en in opdracht van verschillende uitgevers, werk gelieerd aan zijn grafische romans, maar nooit zo bij elkaar gezet als in dit boek. Ik kan alleen maar zeggen dat het een boek is om steeds opnieuw ter hand te nemen, want het is te overweldigend om een in één keer tot je te nemen. Vooral omdat het van voor tot achter ‘lekker’ is om te bekijken. En zeg nou eerlijk: de allerlekkerste taart die je ooit gehad hebt, vrat je toch ook niet in één keer op?!