Virginie Ollagnier & Le Pon – Het blauwe eskader, 1945. Vrij geïnspireerd op het verhaal van Philippe Maynial “Madeleine Pauliac l’insoumise”. Vrije Vlucht/Dupuis, 2026. 152 pagina’s. € 29,99
Het blauwe eskader was een troep vrouwelijke Franse artsen en verpleegkundigen die aan het einde van de Tweede Wereldoorlog de opdracht kregen om alle gewonde Franse soldaten achter de linies in Oost-Europa te repatriëren. Terwijl de oorlog nog niet helemaal afgelopen, werden de eerste plannen al gemaakt en Franse diplomaten in Oost-Europa maakten afspraken met de Poolse en Russische autoriteiten om deze operatie goed te laten verlopen. Maar de situatie was daar allerminst naar. De communicatielijnen waren nog wel eens gebrekkig en zeker bij de Russische autoriteiten was niet altijd duidelijk wie de lakens uitdeelden. De volkscommissarissen die oog moesten houden op het naleven van de communistische wetten en regels voelden zich veelal allerminst gebonden aan de regels die afgesproken waren, zeker als ze bedacht waren door de westerse mogendheden. Zo waren er behoorlijk wat Franse troepen die na de nederlaag in 1940 gedwongen waren dienst te doen in het Duitse leger en volgens de Russen dus aan de kant van de vijand hadden gestreden en van nazisme konden worden beschuldigd. Zij werden daarom niet uitgeleverd, ook al had De Gaulle erop aangedrongen ook hen te repatriëren. Uitzoeken of de beschuldigingen terecht waren kon dan in het vaderland wel gebeuren. Onder dat gesternte ging de arts Madeleine Pauliac met haar collega’s en verpleegkundigen op pad. Wetende dat de Russen dwars lagen en verkrachtend en moordend rondtrokken aan het oostfront. De moed en standvastigheid die de dames daarbij vertoonden waren groot. Ze onderhielden zelf hun auto’s en ziekenwagens, beschermden zich deels ook zelf, want veel begeleiding van militairen kregen ze niet, die waren elders nodig. Dit verhaal laat zien wat het blauwe eskader, zo genoemd naar hun blauwe kledij, allemaal moest doormaken. Het rijk van foto’s voorziene dossier achterin laat zien dat het grotendeels allemaal ook echt is gebeurd. Dat maakt het verhaal alleen maar sterker, en tragischer. Want toen het eskader bijna 1500 Franse soldaten gered had en van zijn taak werd ontheven, ging Pauliac nog één keer terug om weeskinderen te gaan redden. Bij die laatste reis kwam ze door een noodlottig ongeval om het leven. Of was het geen ongeluk?
De makers van deze strip hebben een stukje onbekende oorlogsgeschiedenis blootgelegd dat het waard is gekend te worden. Helden van dit formaat verdienen een monument als deze strip.
