Jean-Blaise Djian & Régis Loisel – Het laatste huis net voor het bos. Standaard Uitgeverij, 2026. 164 pagina’s. € 35,-
Pierrot Cormolan is postbode in een klein Frans stadje. Hij is zo lelijk als de nacht, maar zijn moeder, een heks, heeft hem zodanig betoverd dat hij zelf een in de spiegel een aantrekkelijke jongeman ziet. Pierrot begrijpt dan ook niet dat hij geen vriendin kan krijgen. Hij heeft er wel een, wel twee zo zal later blijken, maar die ene is een etalagepop in een lingeriewinkel. Hij heeft haar Lola genoemd en gaat elke avond een praatje met haar maken. Vanwege 14 juli gaat hij dan weer eens naar het huis van zijn moeder, aan de rand van het bos. Moeder heeft met haar hekserijen een waar gruwelkabinet bij elkaar getoverd. In de tuin lopen zeven pygmee-achtige monstertjes rond en in de serre staat de jonkvrouwen, een groep vleesetende planten die alle lastpakken die aanbellen verorberen. En dan is er nog Louis-Eugène, de pater familias, voormalig kolonel. Hij is door zijn vrouw omgetoverd tot een buste die leeft en kan praten, maar zich uit de aard der zaak niet kan bewegen. Dat deed ze omdat hij haar vrijwel dagelijks bedroog met andere vrouwen. Voor de 14de juli heeft moeder een verrassing voor hem in petto. Ze heeft een aantrekkelijke prostitué laten komen, maar niet om iets meet hem uit te halen, maar met haar. En haar man mag toekijken maar kan niks doen. De prostitué, Mimi, lijkt sprekend op Pierrots etalagepop. Hij denkt dan ook dat zijn moeder haar voor hem heeft besteld en is bitter teleurgesteld. Triest gestemd wendt hij zich tot het pygmeevrouwtje Frida met wie hij heimelijk een kind heeft. De regie in huis lig grotendeels bij de butler, Gildas Paterne. Hij faciliteert vrijwel alle nukken van de vrouw des huizes. Maar dat zal veranderen als de bron van haar toverkracht plots kwijtraakt.
Het laatste huis net voor het bos is een bizarre strip, uniek in zijn soort, even gruwelijk als vermakelijk, even erotisch als afstotend. Loisel en Djian halen werkelijk alles uit de kast om je als lezer volledig los te zingen van welke werkelijkheid dan ook. Ik begon sceptisch aan het boek maar werd er vol in meegesleurd naar de laatste pagina. Topper!
