Jean-Pierre Pécau & Frabrizio Faina en Mauro Salvatori – Krijgsheren. Patton. Daedalus, 2026. 64 pagina’s. € 24,50 (SC vanaf juli € 11,25)

George Smith Patton Jr. (1885-1945) was een van de legendarische Amerikaanse generaals in de Tweede Wereldoorlog. Dit verhaal gaat over zijn daden in de Ardennen tijdens het winteroffensief in 1944, maar staat als pars pro toto voor zijn hele loopbaan. Want als je de vertellers van dit verhaal mag geloven was zijn loopbaan zijn leven. Hard, meedogenloos, grof gebekt, het cliché van een ijzervreter. Terwijl het Amerikaanse opperbevel van het leger zich in veroverde steden te buiten ging aan diners en de hang naar luxe, streed Patton onverdroten voort en stond hij tussen zijn mannen in de modder en de sneeuw. Uiteraard is dat een karikatuur, maar als we kijken naar de feiten moet je wel toegeven dat zijn manier van handelen effectief was en dat hij kleine wonderen verrichte. Zoals bij de verovering van Bastogne. Patton kwam uit een militaire traditie leren we uit het toegevoegde dossier en vocht al mee in de Eerste Wereldoorlog. Hij fokte zichzelf op door zijn vijanden te demoniseren en ze naar de hel te wensen, maar als we zijn biografie mogen geloven was hij diepzinnig, las hij veel en hield hij van poëzie. Dat komt overigens in dit verhaal verder niet terug. Wel dat hij brieven schreef aan het thuisfront en een hondje had waar hij dol op was. Al bij al vind ik het verhaal van het Ardennenoffensief door de ogen van Patton en het dossier nogal ver uiteen liggen. Alsof het dossier een beetje het beeld moet goedpraten van de rouwdouwer die zijn vijanden met alle denkbare scheldwoorden karakteriseert en in de Rijn pist als hij die bereikt heeft en de mens die daarachter schuilging. Zijn tragische einde is daarmee ook een beetje in tegenspraak: hij raakte verlamd door een stom auto-ongeluk en overleed niet lang daarna op zestigjarige leeftijd aan complicaties. Desalniettemin is Patton als strip een getekend monument.