Rani De Prée – Lucien. Menlu, 2026. 208 pagina’s. € 29,99

De jonge Lucien is voor het ongeluk geboren, zo meent hij. Alles wat hij ziet of aanraakt sterft. Het lijkt wel alsof de dood een deel van hemzelf is. Vrijwel in het begin van het verhaal graven een paar mensen hem op, hij ligt blijkbaar al jong in het graf. Ze proberen een schat te vinden waarmee hij begraven is, een klein kistje met blijkbaar iets heel bijzonders. Maar als de grafrovers het kistje vinden en willen meenemen, richt Lucien zich op en graait hij het kistje uit hun handen. Er zitten drie dobbelstenen in met elk vijf lege vlakken en een vlakje waarop een doodshoofd staat afgebeeld. De betekenis daarvan ontgaat hem, maar de dood die hem altijd al begeleidde heeft er vast iets mee van doen. Met het kistje begeeft hij zich vervolgens op weg. En dan valt er een brief uit de lucht die hem op een spoor zet. Hij maakt de brief open die zich vervolgens ontvouwt als een soort vlinder en hem meelokt naar een theater. Daar maakt een groep mensen zijn opwachting bij een theatrale figuur die hen door het theater leidt, dat veel groter is dan men vermoedde. Lucien volgt de groep een tijdje, maar besluit dan toch zijn eigen weg te zoeken en stuit ergens ver achterin het gebouw op Caelesta. Zij neemt hem op haar beurt mee en voert hem door de duisternis naar een centrale plek die wel van een andere wereld lijkt. Caelesta heeft dan al gezegd dat de dobbelstenen van haar zijn, maar bewijzen kan ze dat niet. Uiteindelijk belanden de twee in het licht.

Dit zijn een aantal opgetekende gebeurtenissen uit het verhaal. Wat ze betekenen, ontgaat me volledig en misschien is dat wel de bedoeling en moeten we geen symboliek zoeken over wat we als lezer voorgeschoteld krijgen. Hoewel de loop van het verhaal steeds nieuwsgierig blijft maken, kon ik me niet aan de indruk onttrekken dat de maker van dit verhaal er af en toe even geen raad mee wist. Ik ben aan het eind van het verhaal dan ook meer opgelucht dat het nog enigszins begrijpelijk afloopt, dan dat ik kan zeggen dat ik het een mateloos boeiend boek vind.