Manon Albers – Lucky me. Verhalen van een dochter. Uitgeverij Personalia, 2026. 120 pagina’s. € 19,90

Manon Albers is columniste bij verschillende kranten en tijdschriften. Je kunt die columns niet vastpinnen op één of een paar hoofdpunten, ze gaan eigenlijk over alles. Het verbindende element in deze bundeling zit hem in de ondertitel. Ze is namelijk de dochter van een legendarische (strip)tekenaar die in de jaren 1970-1980 furore maakte en opzien baarde: Henk Albers. Henk werd vooral bekend om zijn illustratiewerk voor Donald Duck en Pep. Eigen strips maakte hij zelden, hij is vooral bekend gebleven vanwege zijn Lucky Luke-illustraties die hij maakte in samenwerking met de geestelijk vader van deze stripcowboy, Morris. Maar voor Manon was hij dus ook een vader, een slechte weliswaar. Albers was alcoholist, trok van het ene appartement naar het andere logeeradres. Verdiende geld als water, maar smeet het over de balk en zat altijd in de schulden. Zijn liederlijke levensstijl, roken, drinken, vrouwen droeg in grote mate bij aan zijn slechte gezondheid. Albers stierf in zijn zestigste levensjaar. In deze bundel zien we hem met grote regelmaat voorbij komen, zoals Manon hem zich herinnerde, maar ook hoe anderen verhaalden over haar vader. En het rusteloze van Henk zien we ook wel een beetje terug bij de dochter. De columns springen soms van hak op de tak, ze wil soms heel veel vertellen in zeer kort tijdsbestek waardoor je af en toe aan het eind even kwijt bent waar het ook alweer in het begin over ging. Maar er komen ook veel stripmakers en andere figuren uit de stripwereld voorbij. Een heleboel herinneringen van en aan een heleboel mensen als een grote zak vol feestelijke kleurrijke snoepjes. Lucky Me is een boek voor ‘een column per dag’, een bundel mijmeringen over mensen en het leven zelf. En overigens schitterend geïllustreerd door Kees de Boer en Pieter Hogenbirk.