Sam Peeters – Metamorphosis. Narcissus/Echo. Scratch Books, 2026. 120 pagina’s. € 24,95

Dit boek is bijzonder door zijn vorm, een keerdruk. Maar dat heeft in dit boek dan ook een dubbele betekenis, omdat het om spiegelen gaat, om jezelf in de spiegel bekijken om vervolgens jezelf af te wijzen of juist te omarmen. Een narcist heeft de laatste neiging. En de mythische Narcissus kon er zelfs maar geen genoeg van krijgen om naar zichzelf te kijken, kon niet loskomen van zijn eigen spiegelbeeld. In de helft van dit boek waarin Narcissus de hoofdrol speelt zien we een heldhaftige, gespierde, superman-figuur, vol van zichzelf. Hij keert terug van de jacht waarbij hij twee konijnen verschalkte. Maar als hij thuis binnentreedt ligt zijn geliefde in bed met een ander, een tamelijk onooglijk, kaal wat ouder ogend mannetje zelfs. Zijn hart breekt, vooral als zijn geliefde in beelden duidelijk maakt dat Narcissus duidelijk niet aan haar behoeftes heeft voldaan. Ze komt met allerlei seksuele fantasieën waarin hij geen rol heeft. Met gebroken hart stormt hij naar buiten om bij een plas zichzelf in de weerspiegeling van het water te zien. Op dat moment ‘valt’ hij als het ware voor zichzelf. Aan de overkant van de plas doemt dan een persoon op die op hem lijkt. Ze omhelzen elkaar en gaan letterlijk in elkaar op. Aan de keerzijde van het boek, Echo, komt een meisje in een café aan waar het vol zit. Het begint te babbelen tegen een dame die daar zit, maar die haar vervolgens volkomen begint af te breken: ze is lelijk, heeft niks te melden, niemand wil haar. Ook hier breekt een hart en het meisje stormt naar buiten, komt bij een plas waar ze aan de overkant Narcissus over het water gebogen ziet. Ze verandert prompt in een mannelijke pendant die door Narcissus wordt ontdekt, waarna de twee elkaar omhelzen en in elkaar op gaan.

Het boek had ik in tien minuten uit. De beelden zijn dusdanig groot, fel van kleur en daardoor krachtig dat je ze als het ware als lezer opslurpt. Maar is dit boek daardoor een leuke, interessante strip? Ik vind van niet. Voor mij is een strip een verhaal met figuren die minimaal enigszins gelaagd zijn en waarin een handeling, een ontwikkeling plaatsvindt. Dat laatste geldt voor dit boek wel, maar het is minimaal. En de personen zijn ééndimensionaal. En dus grenst Metamorphosis voor mij aan een nietszeggend plaatjesboek met een referentie aan klassieke literatuur die het niet waarmaakt.