Aimée de Jongh – Samir. Scratch Books, 2026. 176 pagina’s. € 29,95 / De wachtkamer van Europa. Een bezoek aan de vluchtelingen op Lesbos. Scratch Books, 2026. 48 pagina’s. € 7,50

Dit verhaal speelt zich af op Lesbos. Twee Amerikaanse toeristen landen daar om en flink de toerist uit te hangen. Ze laten zich per taxi naar de noordkust brengen en rijden dan onderweg langs een vluchtelingenkamp. Daar staat Samir achter het hek en ziet de taxi rijden. Hij draait zich om en sleept een jerrycan achter zich aan, wandelend door het kamp. Als hem gevraagd wordt een bal terug te trappen die op hem afrolt, doet hij dat zo lomp, dat de bal sneuvelt in het prikkeldraad. Samir kan helemaal niet voetballen, nooit geleerd ook. Hij heeft een te groot hart, waardoor hij kortademig en snel moe is. Daar kunnen ze in het kamp niet veel aan don. De medische hulp is heel basaal. Samir mag van zijn vader dan ook niet voetballen. Stel dat hem iets overkomt. Misschien raken zijn ouders hem dan wel kwijt, net als zijn oudere broer Sufyan tijdens de bootreis over de Middellandse Zee. In hun container is het leven maar saai en eenzijdig. Vader staat elke dag in de rij voor eten. En om de zoveel tijd moeten ze gaan praten met de Griekse IND om een paspoort te krijgen zodat ze het kamp eindelijk kunnen verlaten. En dan op een avond staat er een gezin van vier Afghanen voor de deur. Die moeten bij hen komen wonen. Ze maken ruimte en met behulp van de telefoon kunnen ze elkaar door een vertaalapp ook begrijpen. Het kleinste kind van het gezin blijkt getraumatiseerd. Samir’s leeftijdsgenote Lida wordt een goede vriendin. Ze leert Samir voetballen. En dan komt er een  bericht van de Griekse IND.

Tot zover het fictieve verhaal van een willekeurig kind uit het vluchtelingenkamp. In De wachtkamer van Europa doet Aimée de Jongh verslag van haar bezoek in 2017 aan het vluchtelingenkamp op Lesbos, inclusief een klein dossier en foto’s. Haar tweede bezoek in 2024 was de aanleiding om Samir te maken. Twee strips, één thema: de onmenselijke behandeling van de vluchtelingen in de kampen rond de Middellandse Zee. En het nare gevoel dat er in zeven tussenliggende jaren weinig tot niets veranderde in de aanpak van het vluchtelingenprobleem, het massaal wegkijken. Zo niet bij De Jongh die laat zien dat het om mensen op zoek naar een beter leven of op de vlucht voor vervolging. Een krachtig en indringend pleidooi in stripvorm.