Peter van Gucht & Wout Schoonis – Suske en Wiske 383. De zwijgende lier. Standaard Uitgeverij, 2026. 40 pagina’s. € 7,99

Dat Willy Vandersteen en Paul Geerts in hun Suske en Wiske-verhalen grossierden in maatschappijkritische boodschappen was de laatste jaren een beetje van de radar verdwenen. Met dit album staan we echter weer midden in die traditie. Het verhaal begint met het nieuws dat kunstenaars in het hele land inspiratieloos zijn. Ze slagen er niet meer in kunst voort te brengen, wat veel te maken heeft met de overheid die fors heeft bezuinigd op de kunsten. Maar als Jerom ook verschijnselen begint te vertonen van desinteresse en chagrijn, lijkt er meer aan de hand. Barabas gaat op zoek en ontdekt dat Jerom als kind niet alleen enorme kracht kreeg ingeblazen, maar dat zijn zachte karakter werd veroorzaakt door het permanente klinken van lieflijke muziek. Dat was in de oertijd, maar later werd die lieflijke muziek voortgebracht door een muze uit de Griekse godenwereld. Zij bespeelde een lier wat ervoor zorgde dat de kunsten bloeiden op aarde. Maar de lier wordt niet meer bespeeld en dus worden Suske en Wiske naar de Griekse Oudheid gestuurd waar ze op de godenberg Olympus gaan uitzoeken waar de lier gebleven is. Al gauw stuiten ze op de muze Zuale die als lierspeelster is wegbezuinigd en nu werkzaam is bij de afdeling financiën op Olympus. Als Suske en Wiske de situatie op aarde uit de doeken hebben gedaan, wil ze hen graag helpen. Maar in het magazijn waar de lier opgeslagen werd, is hij niet meer. Gestolen! Er volgt een tocht langs alle goden en andere mythische figuren, want de lier moet terug anders wordt Jerom niet meer zijn sympathieke zelf. Maar buiten dat blijkt het niet bespelen van de lier ook voor Olympus zelf zeer kwalijke gevolgen te hebben. Als echte detectives bijten Suske en Wiske zich vast in de sporen die ze verzamelen. Of het ze uiteindelijk lukt de lier terug te vinden en de orde in de kunstwereld èn voor Jeroms persoonlijkheid te herstellen, laat ik graag aan de lezer. Maar het moet gezegd, dit verhaal is best een aardige knipoog naar de bezuinigingen op cultuur.